Had het diep in me opgesloten en hoopte op verbetering. Helaas vorige week kon ik niet langer zwijgen. Moest wel vertellen dat de neurostimulator al een paar weken weer niet goed werkt. Kreeg opdracht van Leo om meteen een mail naar Dr. Verhamme te sturen, zo gezegd zo gedaan en op zondagavond m'n bekentenis via mail aan Dr. Verhamme gedaan. En ja, het wordt saai, maar ook dit keer al de volgende dag een mail terug en dat niet alleen ook nog of ik woensdag om 14.00 uur kon komen, want toevallig was ook die dag "de man" van A.N.S. in huis.
Geluk was dat Leo die dag al vrij had genomen om andere reden, maar dat kon een reis naar Antwerpen niet weerhouden. Daarom gisteren weer die richting gereden. Aangekomen in het ziekenhuis moest ik ff naar 't toilet en onderwijl was Leo Mark, de man van A.N.S. al tegen het lijf gelopen en die adviseerde ons zo snel mogelijk naar boven te komen zodat we meteen konden beginnen met opnieuw in te stellen.
Waarom nu steeds die instelling slechter wordt?? Mark, noch Dr. Verhamme konden er een antwoord opgeven. En ik evenmin, want kon nu zelfs niet eens zeggen dat er iets speciaals was gebeurd waardoor de instelling veranderd is.
Van 14.00 tot 15.00 uur bezig geweest en drie programma's geïnstalleerd, onderwijl was Dr. Verhamme druk in de weer met z'n spreekuur, maar kwam wel diverse malen kijken hoe het installeren ging. Toen even een paar uurtjes pauze omdat Mark bij het plaatsen van een Neurostimulatie moest zijn.
Daarom zijn Leo en ik lekker even naar "De Melkerij" gelopen, dat vlakbij het Middelheimziekenhuis prachtig in een bos ligt.
We troffen het geweldig, want in Antwerpen was het inmiddels prachtig weer geworden. En konden daarom dubbel genieten van een lekkere Brusselse wafel met verse aardbeien en een flinke dot slagroom zittend in de zon en onderwijl, volgens afspraak de nieuw geïnstalleerde programma's uitproberen. Dat liep een beetje anders dan gedacht, want na een aantal keren wat te hebben uitgeprobeerd, liet de stimulator het helemaal afweten en gaf een melding die ik niet eerder had gezien en was het over en uit.......
Als je dan al twijfel hebt over onvoldoende werking van de stimulator, kom je er zo snel achter dat geen stimulatie is nog altijd veel minder is dan slechte stimulatie. Dit had ik de nacht er voor ook al bemerkt, had de stimulator toen van pure ellende uitgezet en kan oprecht zeggen dat ik daardoor een erg slechte nacht gehad heb.
Na ruim een uurtje weer terug naar het ziekenhuis gegaan en daar nog even gewacht op Mark. Er zat een vrouw in de wachtkamer en zij vertelde de hele dag al in het ziekenhuis te vertoeven voor verschillende onderzoeken en nu op Dr. Verhamme te wachten om ook haar stimulator bij te laten stellen. Een optelsom was gauw gemaakt, het zou nog ff duren eer er weer verder met mij gegaan zou worden.
Maar het ging sneller dan verwacht en eerst maar gauw aan Dr. Verhamme verteld dat de stimulator het nu helemaal niet meer deed. Gelukkig, ook dit was snel opgelost, Mark denkt dat één van de programma's niet goed was geïnstalleerd en daardoor de stimulator op tilt is geslagen. Pffff.....................
Vervolgens zijn er nog eens vijf programma's geïnstalleerd, in totaal nu zeven. Het is de bedoeling deze regelmatig af te wisselen in de hoop dat daardoor de mogelijkheid ontstaat langer dan zes weken zonder nieuwe instelling te kunnen. Wel is duidelijk dat ik "moeilijk" instelbaar ben, helaas kan dit bij een enkeling voorkomen. Reachtie van Leo: "Het zal ook niet weer jou treffen". Zelf vraag ik me af of mijn ouders mij op maandagochtend vlak voor 't werk nog ff gemaakt hebben, advies van Dr. Verhamme was daar eens met m'n moeder over te praten...hahahahaha.
Maar ook is me verteld er toch rekening mee te houden dat ik het hier mee moet doen, de stimulatie voor de rug kan bij mij, ondanks het mooie en uitgebreide systeem niet veel beter worden ingesteld. Zowel Dr. Verhamme als Mark hebben alle mogelijkheden aangedragen en bedacht om de stimulatie zo goed mogelijk te krijgen en waar Dr. Verhamme vorig jaar al meerdere malen voor heeft gewaarschuwd lijkt te worden bewaarheid. 'k Moet er maar rekening meehouden dat het niet veel meer zal worden met de pijnbestrijding als hetgeen we nu bereikt hebben. Toen dacht ik nog, "het zal wel loslopen". Nu ervaar ik dat hij wél gelijk heeft gekregen. Maar goed, alle kleine beetjes helpen en ik ben beslist niet ontevreden, het zou alleen mogelijk nog beter kunnen!! En het blijft een gegeven, een rug is nu eenmaal moeilijk in te stellen en mijn rug zeker.
Onderwijl probeerde die beste Dr. Verhamme het zo gezellig mogelijk te maken door ons op snoepjes te trakteren en drinken aan te dragen. En helemaal overbodig was dit niet, want pas om 20.15 uur was de hele onderneming klaar.
En ik kon het niet laten om deze ontzettend fantastische mensen met een paar enorme klapzoenen te bedanken, want waar maak je het in een Nederlands ziekenhuis mee dat je tot s' avonds over achten een consult hebt. En de prijs van dit consult?? Ik durf het niet te vermelden. Maar kan zeggen dat het een fractie is van hetgeen er hier berekend wordt.
We hadden van de secretaresse al inmiddels ook weer een adresje gekregen om te gaan eten. Dit hebben we maar op geborgen en bewaren we voor een andere keer, want het was echt veel te laat geworden en ik was dood- en doodmoe. Wat Dr. Verhamme al opmerkte, "als je straks in bed ligt val je als een blok in slaap tot morgenochtend". Nou, gelijk heeft hij gekregen. Ben niet naar m'n werk gegaan, was vandaag helemaal op.
Voel me op dit moment toch de koning te rijk met zoveel instellingen en hoop zo erg dat ik hier een hele tijd mee kan doen. Want ondanks het feit dat het goed komen is daar in Antwerpen, willen we hier geen regelmaat van maken.
